เมื่อ “อุดมการณ์” ถูกสวมรอยด้วย “โอกาส” ?

 เมื่อ “อุดมการณ์” ถูกสวมรอยด้วย “โอกาส” ? : บทสะท้อนการเมืองไทยจากปลายปากกา ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ 
ผมได้อ่านบทความเรื่อง “อนุรักษนิยม หรือฉวยโอกาสทางการเมือง” ของคุณศิโรตม์แล้ว มีหลายประเด็นที่น่าสนใจและน่าคิดต่ออย่างยิ่งครับ โดยเฉพาะการตั้งคำถามถึงพฤติกรรมของพรรคการเมืองบางพรรคที่ชูธงอนุรักษนิยม แต่ในทางปฏิบัติกลับดูเหมือนเป็นการ “ฉวยโอกาส” เพื่อรักษาอำนาจและผลประโยชน์มากกว่าการรักษาหลักการ

 ประเด็นสำคัญที่น่าพิจารณา:

ความรับผิดชอบต่อประชาชนที่หายไป: บทความชี้ให้เห็นถึงปัญหาโครงการขนาดใหญ่ เช่น รถไฟความเร็วสูงที่มีปัญหา แต่ผู้มีอำนาจกลับไม่ต้องรับผิดชอบอย่างตรงไปตรงมา นี่คือเครื่องหมายคำถามใหญ่ว่า “การเมืองเพื่อประชาชน” หรือ “การเมืองเพื่อพวกพ้อง” กันแน่?

อนุรักษนิยมแท้ หรือ แค่รักษาสถานะ (Status Quo): คุณศิโรตม์วิเคราะห์ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่การรักษาคุณค่าที่ดีงามของสังคม (Conservatism) แต่เป็นเพียงการรวมตัวกันเพื่อสกัดกั้นขั้วตรงข้าม และรักษาวงจรที่ทำให้ตัวเองได้ประโยชน์ไปเรื่อยๆ โดยไม่มีวิสัยทัศน์ในการพัฒนาประเทศที่ชัดเจน

การเลือกตั้งเชิงยุทธศาสตร์ (Strategic Voting): ในการเลือกตั้งที่ผ่านมา ประชาชนไม่ได้เลือกที่ “นโยบาย” หรือ “คุณภาพ” เป็นหลัก แต่ต้องเลือกเพื่อ “กัน” หรือ “สู้” กับอีกฝ่าย กลายเป็นเกมที่บีบให้คุณภาพของการเมืองไทยถดถอยลง

มุมมองของผม (เสธ.ยอด): การเป็น “อนุรักษนิยม” ไม่ใช่เรื่องผิดครับ ถ้าเราอนุรักษ์สิ่งที่ดีงาม รากฐานที่แข็งแรงของชาติไว้ แต่ถ้าคำว่าอนุรักษนิยมถูกนำมาใช้เป็นเกราะบังหน้าเพื่อปิดกั้นการตรวจสอบ หรือเพื่อเป็นบันไดสู่การเข้าสู่อำนาจโดยไม่สนวิธีการ นั่นคืออันตรายต่อระบอบประชาธิปไตย

ประเทศชาติจะเดินหน้าได้ ไม่ใช่ด้วยการสร้างวาทกรรมแบ่งฝ่าย แต่ต้องเกิดจากความโปร่งใส ความรับผิดชอบ และนโยบายที่ทำได้จริงเพื่อปากท้องของประชาชน

แล้วทุกท่านล่ะครับ คิดเห็นอย่างไร? “ในสายตาของท่าน การเมืองไทยในวันนี้ คือการต่อสู้ด้วย ‘อุดมการณ์ที่ต่างกัน’ เพื่อบ้านเมืองจริงๆ หรือเป็นเพียง ‘การชิงไหวชิงพริบเพื่อช่วงชิงโอกาสทางการเมือง’ ของคนบางกลุ่ม?”

ลองคอมเมนต์แลกเปลี่ยนมุมมองกันนะครับ ผมรออ่านความคิดเห็นของทุกท่านอยู่ครับ

#เสธยอด #การเมืองไทย #อนุรักษนิยม #วิเคราะห์การเมือง #ศิโรตม์คล้ามไพบูลย์ #อนาคตประเทศไทย