#ชาตินิยมแบบใดที่ประชาชนควรยืนอยู่ข้าง
“คือชาตินิยมที่ปกป้องคน
ไม่ใช่ปกป้องอำนาจ”
ชาตินิยมเป็นดาบสองคม
มันอาจเป็นพลังที่ปลุกคนให้ยืนขึ้นพร้อมกัน
หรืออาจเป็นเสียงกลองศึกที่กลบเสียงคร่ำครวญของประชาชน
ประวัติศาสตร์สอนเราเสมอว่า ชาติไม่ได้ล่มสลายเพราะขาดชาตินิยม
หากแต่ล่มสลายเพราะ ชาตินิยมที่ผิดรูป
ชาตินิยมที่รักชาติในนาม แต่ทำร้ายผู้คนในความจริง
ชาตินิยมแบบที่ไม่ดี มักเริ่มต้นจากคำสวยหรู
“ความมั่นคง”
“อธิปไตย”
“ศักดิ์ศรีของชาติ”
แต่จบลงด้วยคำสั่ง
ด้วยปืน
ด้วยงบประมาณที่ไม่ต้องตรวจสอบ
และด้วยศพที่ถูกเรียกว่า “ความจำเป็น”
มันเป็นชาตินิยมที่มองประชาชนเป็นทรัพยากร
ไม่ใช่เจ้าของประเทศ
เป็นชาตินิยมที่รักแผ่นดิน
แต่ไม่เคยฟังเสียงคนที่ยืนอยู่บนแผ่นดินนั้น
ชาตินิยมแบบนี้คล้ายเทพเจ้าในตำนานกรีก
เหมือน แอรีส เทพแห่งสงคราม
กระหายชัยชนะ ชอบเสียงโลหะกระทบกัน
แต่ไม่เคยถามว่า ใครต้องจ่ายราคาของสงครามนั้น
ตรงกันข้าม
ชาตินิยมที่ดีต่อชาติและประชาชน
ไม่ใช่ชาตินิยมที่ตะโกนดังที่สุด
แต่คือชาตินิยมที่ ยับยั้งตนเองเป็น
มันไม่ถามว่า
“เราจะเอาชนะใคร”
แต่ถามว่า
“เราจะอยู่ร่วมกันอย่างเป็นธรรมได้อย่างไร”
ชาตินิยมแบบนี้ไม่ได้สร้างศัตรูเพื่อรวมคน
แต่สร้างสถาบันเพื่อคุ้มครองทุกคน
ไม่ได้ใช้ความกลัวเป็นกาวทางการเมือง
แต่ใช้ความหวังและความไว้วางใจเป็นรากฐาน
มันใกล้เคียงกับ อธีนา
เทพีแห่งปัญญาและกลยุทธ์
ผู้รู้ว่า ชัยชนะที่แท้จริง
ไม่ใช่การทำลายอีกฝ่าย
แต่คือการหลีกเลี่ยงความสูญเสียที่ไม่จำเป็น
ชาตินิยมที่ดีไม่กลัวการตั้งคำถาม
เพราะมันรู้ว่า ชาติที่แข็งแรง
คือชาติที่ประชาชนสามารถวิพากษ์รัฐได้
โดยไม่ถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูของชาติ
มันไม่สับสนระหว่าง “รัฐบาล” กับ “ประเทศ”
ไม่สับสนระหว่าง “ผู้ปกครอง” กับ “ประชาชน”
และไม่ใช้ธงชาติเป็นเกราะกำบังความล้มเหลวของผู้มีอำนาจ
ที่สำคัญ
ชาตินิยมแบบนี้ไม่ต้องการวีรบุรุษ
แต่ต้องการพลเมือง
ไม่ต้องการผู้นำที่แข็งกร้าว
แต่ต้องการระบบที่รับผิดรับชอบ
ไม่ต้องการความภักดีแบบหลับหูหลับตา
แต่ต้องการความรักชาติที่มีสติและความจำ
เพราะชาติไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่เหนือชีวิตมนุษย์
หากชาติคือข้อตกลงร่วมกัน
ว่าเราจะไม่ยอมให้ใครใช้ “ชาติ”
มาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคนในชาติเดียวกัน
หากวันหนึ่ง
การรักชาติหมายถึงการยอมรับความอยุติธรรม
วันนั้น ชาตินิยมได้กลายเป็นปัญหา
ไม่ใช่คำตอบ
แต่ถ้าวันใด
การรักชาติหมายถึงการยืนอยู่ข้างประชาชน
การปกป้องเสรีภาพ ความเสมอภาค และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
วันนั้น ชาตินิยมจะไม่ใช่อาวุธ
แต่จะเป็นรากฐานของประชาธิปไตย
และบางที
ชาตินิยมที่ดีต่อชาติที่สุด
อาจไม่ใช่การถามว่า
“คุณรักชาติมากแค่ไหน”
แต่คือการถามอย่างเงียบ ๆ ว่า
“ชาตินิยมในความหมายของคุณ
ยังคู่ควรกับความรักของประชาชนอยู่หรือไม่”
#เลือกตั้ง69 #การเมือง #ชาตินิยม #รักชาติ #การหาเสียงเลือกตั้ง #พรรคภูมิใจไทย #พรรคประชาชน #พรรคเพื่อไทย #พรรคประชาธิปัตย์ #อนุรักษ์นิยม #การเมืองและยุทธศาสตร์การพัฒนา