“เผาป่าไม่หยุด… แล้วเราจะหายใจยังไง?”
ปัญหาไฟป่าและหมอกควันในภาคเหนือ
ไม่ใช่เรื่องใหม่… แต่เป็น “แผลเดิมที่ไม่เคยหาย”
ทุกปีเราพูดเหมือนเดิม
ทุกปีเราหายใจด้วยฝุ่นเหมือนเดิม
คำถามคือ… “เราจริงจังพอแล้วหรือยัง?”
ปัญหานี้ไม่ได้เกิดขึ้นลอยๆ
แต่มีต้นตอจากการ “เผาป่าเพื่อปลูกข้าวโพด”
แล้วส่งต่อผลผลิตเข้าสู่นายทุน
ในเมื่อรู้ต้นเหตุ
ทำไมเรายังจัดการไม่ได้?
ผมมองว่า…
ผู้นำในแต่ละพื้นที่ต้อง “เด็ดขาดกว่านี้” ต้องมีมาตรการที่ชัด และเอาจริง ไม่ใช่แค่ขอความร่วมมือ
แต่ในวิกฤต ก็ยังมีความหวัง
ผมได้เห็นแนวคิดหนึ่งที่น่าสนใจจากพื้นที่
“บ้านดอยช้างป่าแป๋”
ที่มีการใช้ “ถังน้ำดับไฟ” กระจายตามจุดเสี่ยง
เป็นวิธีที่เรียบง่าย แต่ “ได้ผลจริง” ชุมชนมีส่วนร่วม เข้าถึงเร็ว ดับไฟได้ทันก่อนลุกลาม
นี่คือ “รูปธรรม”
ไม่ใช่แค่คำพูด
คำถามถึงทุกคน:
เราควรผลักดันให้แนวคิดแบบนี้
ถูกนำไปใช้ในพื้นที่อื่นๆ อย่างจริงจังหรือไม่?
หรือคุณมีวิธีอื่นที่คิดว่า “เอาอยู่” มากกว่า?
ผมอยากฟังจากคนที่อยู่กับปัญหานี้จริงๆ
เพราะทางออกของประเทศ
อาจเริ่มจากเสียงของพวกคุณ
#ไฟป่า #หมอกควัน #ภาคเหนือ #ดอยช้างป่าแป๋ #สิ่งแวดล้อม #ความคิดเห็นประชาชน
“เผาป่าไม่หยุด… แล้วเราจะหายใจยังไง?”
